 |
Hai,
Mijn naam is Bianca, geboren en getogen in Nederland en woonachtig in een klein plaatsje Swifterbant .
Wat deze weblog precies gaat bevatten is voor mij nog een raadsel. Het kunnen gedichten zijn, persoonlijke schrijfsels of zelfs inzichten of gesproken teksten waarmee ik bedoel dat de berichten door gekomen zijn via mij zelf.
Al met al, fijne lees plezier en wil je ergens reageren, ga gerust je gang.
knufs, en tot ziens, bianca
------------------------------
My name is Bianca.
Born in the Netherlands
This page is a part of my dutch website called Spiritlijn, and because I am dutch some of my english words aren't written correctly :)
|
 |
|
|
|
Friday, September 30, 2005
niet goed met mijn lichaam
Hai All,
Nu we gaan weer eens verder waar we gebleven zijn.
Op dit moment schakel ik even van de weblog van het spirituele naar het aardse vlak.
Niet dat spiritualiteit niet aards is, maar meer wat ik bedoel over mij persoontje zelf.
Het gaat op dit moment totaal niet goed met mijn lichaam.
Wat er precies aan de hand is dat weet men nog niet.
Al geruime drie/vier jaar loop ik met klachten die zich steeds verder uitbreiden.
Klachten die begonnen tijdens mijn zwangerschap in mijn handen en benen, waardoor ik mijn handen bijna niet meer kon gebruiken en het lopen me bemoeilijkt werd.
Na de zwangerschap was enkelt nog de knie wat aanwezig en de heup, maar de rest trok al gauw weg. En ja, de klachten van de knie en heup , dat schuifde ik op mijn bevalling af, maar helaas was het maar zo. Drie jaar later begon alles op nieuw.
Van mijn handen, naar mijn pols , naar mijn schouder en nek.
Zo ook met mijn benen, wat pas echt begon na een klassieke niersteen aanval en fysiotherapie begin dit jaar 2005. Spieren in me rug die begonnen te trekken als ik stond, hoofpijn aanvallen van 15 min en een slappe nek en al wat meer kon zijn was er.
Ik ben toen heel hard achteruit gegaan , maar men kon niets vinden. Tenminste de huisarts niet.
Een twee/drie paar maanden geleden toch aangedrongen om verdere onderzoek. Huisarts dacht aan FM ,en aan revalidatie centrum en de verschijnselen van FM daarbij klopte vrijwel bijna. Op bepaalde punten na, namelijk het ontstaan tijdens de zwangerschap.
Al met al, ingeschreven bij revalidatie centrum ( lange wachtlijst ) en in overleg met hun afspraak maken met reumatoloog, want ja als ze weten wat het is , dan weten ze ook wat ze kunnen doen. Na het schrikken door mijn man van mijn lichaam ( werkt veel en was veel weg )en gesprek huisarts beginnen met b12 injecties.
Op de site kan je meer over B12 te korten en FM vinden. spiritlijn.com
Iedere week kreeg ik een b12 injectie, wat vrijwel hielp tegen de spierpijnen, die ik 24 uur per dag ondervond. Dit 8 weken lang, waarna 1 keer per maand.
Verleden maand eindelijk naar reumatoloog. Geen FM, maar hij schrok ontzettend van mijn knieeen. Voordat ik met b12 begon kon ik nog maar amper lopen van de pijn en de spieren die niet meer wouden. Volgens reumatoloog is b12 een placebo, en heeft het totaal geen effect. Nou, bij mij dus wel, en het is door vele mensen gelukkig herkent als echt werkend. Zeker als je geen b12 kan opnemen en het helpt tegen de pijn en moeheid, en dat is zeer zeker zo.
Ik kon dus iets lopen weer omdat ik minder last had.
De reumatoloog weet ook niet echt wat hij met mij aan moet. Het kan zijn dat het een vorm van artrose is of artites ( niet goed opgelet met wat hij nu precies zei , in ieder geval een van de twee) of een auto immuumziekte, of een spier ziekte.
Al met al 10 okt een foto laten maken van mijn bijzondere knieeen, waar hij van schrok ( had het nooit eerder gezien ) en dan 17 okt pas terug voor de bloed uitslag en foto. Ben benieuwd.
Tot zo een vier dagen geleden viel het allemaal wel mee. Wel veel pijn in bed en stijfheid in mijn benen. Maar vond het niet zo danig dat ik er veel last van had. Zat wel weer te denken aan een andere matras, maarja daar ligt het niet echt aan.
Al met al zo drie dagen geleden ontzettende pijn. Kwam haast niet meer vooruit en omdat ik niet naar medicijnen wil grijpen, blijven volhouden.
Het lopen werd algeheel al weer minder, daar ik weer iedere dag heen en weer naar school liep. Ja kan je zeggen, neem dan de fiets, en dat doe ik ook, maar ieder omstebeurte. Anders help je je beenspieren ook niet zo.
Echter de volgende dag toch maar even naar de huisarts post om te vragen welke pijnstillers je het beste kan halen die goed werken bij een drogist.
Nu ik eindigde gelijk bij de huisarts waar ik in tranen uitbarste.
Ik nog met mijn sorry, en ja soms moet je even uit huilen om weer genoeg energie te krijgen om weer door te gaan. Ik zat er dus even door heen, en dat merkte hij zelf ook op. Geen apserine van de drogist maar hop medicijnen. Vond het prima, als het maar werkt hiih.
Medicijnen mee gekregen , merkte niet zo veel verschil, maar pas echt toen ik in bed lag, dat ik geen pijn ervaarde van de druk op mijn botten .
Echter de medicijnen die ik gebruik voor en bij pijn aanvallen zo heftig, zijn van die lekkere misselijk makende medicijnen.
Vandaar gelukkig flink minder pijn, dus heb er maar een ingenomen. Maar heerlijk beroerd ervan.
Ook al drie dagen last van mijn gebit. Kan met moeite kauwen zonder pijn. Tis er enkelt wanneer ik kauw, vast een onsteking ergens dus. Dinsdag dus naar tandarts.
Al met al ben ik er dus weer gezegend mee.
Maar goed, we blijven positief doorgaan met alles.
Liefs bianca
Posted at Friday, September 30, 2005 by biancasplace
Permalink
Saturday, November 06, 2004
Behold your freedom of ancient times
what do you see
what do you know
What you believe
What will you see
Believe in your self,
A ancient Wisdom of a Child.
Behold your freedom,
So your inner shines,... like a child.
What do we know
What will we see
A destiny star that will arise, you'll see
Behind your wall of fame en disillusion.
Behold your kingdom of ancient time
And behold you freedom of the
Inner child.
See upon those days,
That yet to become
A different kind of lives
To hold on
Behold your freedom of ancient times
See upon those days,
When freedom Arives.
- vertaling--
Wat ziet u
Wat weet u
Wat u gelooft
Wat u zult zien
Geloof in uw zelf, oude Wijsheid van een Kind. Behoud uw vrijheid, zodat uw binnen glanst... als een kind.
Wat wij weten
wat wij zullen zien
Een lotsster die zich zal voordoen, je zult zien.
Achter uw muur van bekendheids en ontgoocheling.
Behoud uw koningkrijk van oude tijd en behoud uw vrijheid van het Innerlijk kind.
Zie op die dagen,
die nog zullen komen.
Een andere manier van leven om het te houden Behoudt uw vrijheid van oude tijden
Ziet op die dagen, wanneer vrijheid Arriveert.
Amen,
Aurora*b
Posted at Saturday, November 06, 2004 by biancasplace
Permalink
Wednesday, August 11, 2004
En het verhaal gaat verder.
En het verhaal gaat verder.
We gaan terug naar het Licht Centrum:
Laat in de avond, nadat ze haar dagelijkse dingen weer gedaan had, stond ze eens stil waarom ze een bepaalde sfeer om haar heen voelde. Het was de sfeer van het thuisfront.
Terwel ze eigenlijk totaal geen tijd had gehad om daar aan te denken. Al toch voelde ze deze al de gehele dag , eigenlijk al sinds gisteren om haar heen.
Sinds de tijd dat ze zich allert voelt en een belangrijk antwoord op een belangrijke vraag had, lijkt het wel alsof de beelden niet stil staan.
Steeds weer zag ze die ene man van het thuisfront voor haar ogen.
In het midden een geometrische figuur achtige afbeelding wat hangt op zijn borstkast.
Ze vraagt zich af waarom het belangrijk is om te weten wat er komt, zoals een dood vogeltje wat op het ene seconde er niet ligt en een paar uurtjes later op dezelfde plek waar zij haar gedachte binnen kreeg, wel ligt.
Is het iets wat ik weet, vraagt ze haar zelf af, of is het iets wat me wordt verteld ?
Ben ik minder alleen geweest, dan ik zelf dacht. Ben ik vaker onder hoede geweest dan ik dacht, dacht zij bij haar zelf.
Wel knap vindt ze , want ze heeft er vaak zelf niets van gemerkt.
Vanavond zat ze er zo eens over na te denken, en krijgt in haar hoofd binnen: "We gaan terug naar het Licht Centrum".
Wat zou dat inhouden, dacht ze bij haar zelf. We gaan terug naar het Licht Centrum ?
Terug naar de grote hal ? van de ronde tafel ? Iets wat ze ook weer regelmatig voor haar ziet.
Als ze haar ogen sloot zag ze vaak de oude man voor haar, welke constant nog steeds zat te bladeren in het oude boek. Hij sprak nooit een woord tegen haar, enkelt en alleen bladerde hij door het boek.
Ondertussen keek haar patertje haar dan aan, en was ook zeer blij dat de contact met hem weer aanwezig was.
hmm dacht ze, zou hij het geweest zijn die mij dingen toch voorbehoede door het me te vertellen ?
Ze snapte er nog weinig aan, maar ze wist dat ze goed naar de geletterde gezongde teksten moest gaan luisteren.
Do you believe in Shame, iets wat ze hoorde tijdens het tenten verblijf bij de grote vlakte.
Ze dacht in eerste instantie dat het ergens anders over ging, want ze werd er midden in de nacht wakker van.
Do you believe in love?
Do you believe in shame?
And if love can conquer all, then why'd we only feel the pain?
I heard you speak my name
Heard you singing The Stones
So why your eyelids are closed
Inside a case of rust
Did you have to change all your poets fire into frozen dust?
Come Out
And if they taste the same, would you love again, or abandon both?
I don't think I ever cared
Believe my friend has gone
Keep saying it's alright, I'm gonna bring you back, but I know I'm wrong
There's nothing I can say
There's nothing left to do
Just that lately I've been so damn lonely when I think of you
And it may seem selfish now
But I hold on to the memory
Until all this fear, is washed away
Do you believe in love?
Do you believe in life?
Cause I believe a little part of you inside of me will never die
Ja, dit nummertje kon ze wel. En ze begreep nu wel waar het voor stond. Ze werd er niets voor niet mee waker en vaker dan eens kwam het op in haar gedachte.
Posted at Wednesday, August 11, 2004 by biancasplace
Permalink
Ja, en ze kwam steeds weer een stapje verder.
In die tijd dat ze net begonnen was met de cirkel kreeg ze een bericht door. Een bericht over Blue Eyes en dat was een waarschuwings brief.
Echter zij zelf wist niet waar het op sloeg in die dagen.
Ze zochten het uit en kwamen uit op Maitreya ( wat al lijkt op bedrieger de naam zelf). Een persoon die nu in dit leven leeft die zegt dat hij deze is.
Hun gevoel zei ze dat dit een bedrieger was. En daarmee stopte ze het vertalen. Het vertalen kon men trouwens ook weer positief bekijken. ( het was in het engels geschreven)
Tot op heden wist ze niet wat het nu eigenlijk in hield. Het bleek een waarschuwing voor haar zelf te zijn.
Ze werd bedrogen door iets wat niet was wie of wat het moest zijn. Gelukkig kwam ze daar zelf ook achter.
Als ze ook zo terug kijkt heeft de spirituele wereld, gene zijde of haar thuisfront zoals ze het noem, haar enorm geholpen.
Echter zij zelf die nog maar net in haar schoenen stond, begreep het bericht niet.
Ook de tekens die de natuur haar gaf , daar wou ze niet aan. Ook haar gevoel wat ze ervaarde , kon ze niet geloven. Want het waren toch haar vrienden ?
Bij de geletterde teksten die ze door kreeg had ze niet in de gaten wat het betekende, ondanks de tekening erbij van een mans persoon, maar ook die leek veel op maitreya.
Ja als ze was zoals nu, dan zou ze asocieren met bedrieger, en dan omdat de tekst naar haar was gericht dat er een bedrieger in het spel was. Blue eyes namelijk.
En die niet alleen.
Ze wist het niet, en ze neemt het haar zelf of boven ook niet kwalijk. Ze had het niet door dat ze al gewaarschuwd werd door boven persoonlijk.
Tuurlijk moest die klap vallen, daardoor is ze sterker uit de strijd gekomen. Ze heb veel mogen leren en ze is ervan overtuigd dat het altijd wel een keer fout kan verlopen. (gelukkig want anders leer je nooit iets )
Zij was de gene die accuut de verbinding en samenwerking had verbroken met het thuisfront.
Dit dus nooit meer dacht ze. Weg ermee, ik blijf stevig met mijn beentjes op de grond en niets geen gesprekken met boven meer.
Heel haar leven voelde ze zich verbonden enorm sterk met het thuisfront. Alsof ze een waren, samen dingen deden, voor en door en met elkander.
Iets wat ze toen verlor, en verkoos.
Ze moest voor haar gevoel eerst uitvissen van wat er was gebeurd, wat er mis is gegaan, waardoor ze haar vertrouwen die ze toen geheel had opgebouwd, had verloren.
Want je moet weten dat in die tijd dat zij moest weten en neit geloven.
Ze moest zelf dingen ondervinden, ervaren om het aan te kunnen nemen, en niet van enkelt geschreven teksten.
Immers was ze jaren lang voor gek versleten of dat ze fantasie had. Dus tijdens haar zoektocht naar wat het nu was wat ze had en wie ze was, moest ze zelf ervaren en ondervinden en niet enkelt lezen of horen.
Echter niet alle vrienden van de cirkel heb ze verloren, nee gelukkig zijn er nog enkele trouwe vrienden waar ze nog contact mee hebt. En och, zij waardoor het allemaal gebeurt was, hen had ze ook vergeven nadat ze hun verhaal ook had gehoord.
Gelukkig no hard feelings, want immers vondt ze zelf dat ook dankzij hen een hoop dingen hebt geleerd, en tevens ook van mening was, dat dit zo moest gebeuren
reactie:
Hoi
Wel zij wilde ervaren en weten, die boodschap hebben ze boven goed opgepakt.
Ze heeft ervaren en ze heeft het geweten, ondanks de waarschuwingen of misschien wel dankzij.
Ik denk dat zij dankbaar mag zijn voor deze ervaring want geleerd heeft ze.
Niet op een prettige manier maar toch.
P.
Posted at Wednesday, August 11, 2004 by biancasplace
Permalink
en het verhaal gaat verder.
Langzaam aan loopt ze wederom de pad naar huis toe.
Nu op dit moment zit ze de film van Arthur te kijken. De ronde tafel, waar het allemaal mee begon.
In de film zie je de ronde tafel, precies zoals ze hem zelf ook heb gezien, maar dan in een enorme grote ruimte waarbij de tafel enorm groot is.
In het midden is een open ruimte, waar ze ontvangen werd in die tijd .
King Arthur, voor sommige een legende, voor andere niet. Maar het verhaal sprak haar en enkele andere in die dagen boekdelen. Voor enkele onder hun eigenlijk al bijna hun hele leven lang.
Nu zag ze op de film van King Arthur ( de nieuwe film ) dus de ronde tafel, en de herinnering kwam bij haar op.
Het zag er dus uit zoals ze het ook gezien heb, enkelt enorm veel groter, met veel meer mensen of entiteiten erom heen.
In het midden dus de open ruimte waar ze stond en sprak met the older ones, de wijze.
Waar ze steeds terecht kwam als ze geroepen werd door deze circle.
Het zijn dus allemaal herinneringen wat bij haar naar boven kwam of eigenlijk nu komt.
De reis gaat verder en we zullen zien waar ze terecht zullen komen.
Posted at Wednesday, August 11, 2004 by biancasplace
Permalink
|
|
|
